Podczas skromnej uroczystości dziś oddano do użytku nową ulicę w centrum miasta - łącznik ulicy Racławickiej z III Aleją Najświętszej Maryi Panny. Prezydent Tadeusz Wrona odsłonił dziś pierwszą tablicę z nazwą ulicy - „Zofii Kossak-Szczuckiej”. Kategorię drogi gminnej i nazwę uchwaliła Rada Miasta.
- Wszyscy pamiętają, jak kiedyś wyglądał ten teren. Porządkujemy centrum miasta. Wyremontowane ścisłe zaplecze Alei sprzyjać będzie parkowaniu. To samo wkrótce się stanie po południowej stronie. – powiedział Tadeusz Wrona – Zachowaliśmy przy budowie ulicy drzewostan, zamontowano nowoczesne lampy. I co podkreślamy przy każdej okazji - wykonawcą jest firma z Częstochowy, Alfa.
Prezydent opowiedział także, dlaczego nowej ulicy nadano imię znanej pisarki.Nadanie łącznikowi imienia właśnie Zofii Kossak-Szczuckiej (pod tym nazwiskiem jest najbardziej znana) i to w tych dniach, jest nieprzypadkowe. W tych dniach przypada rocznica 119 urodzin pisarki. Wg biogramu przygotowanego w Ośrodku Dokumentacji Dziejów Częstochowy na podstawie „Polskiego Słownika Biograficznego” oraz słownika bibliograficznego „Współcześni polscy pisarze i badacze literatury” – Zofia Kossak-Szczucka urodziła się właśnie 8 sierpnia 1889 roku.
Częstochowski epizod
Wnuczka Juliusza Kossaka, po Powstaniu Warszawskim od października
1944 do lipca 1945 mieszkała w Częstochowie. Organizowała wtedy
spotkania dyskusyjne częstochowskiej inteligencji, reaktywowała z ks.
Antonim Marchewką wydawanie Tygodnika Katolickiego „Niedziela”.
„Powieści
Zofii Kossak Szczuckiej tłumaczono na wiele języków świata i uznawane
są za dzieła najwyższej klasy. Była nie tylko wielką osobowością
intelektualną, ale jednocześnie niezwykle szlachetnym człowiekiem o
szczególnym poczuciu patriotyzmu” – czytamy w uzasadnieniu uchwały rady
Miasta Częstochowy.
Szczególne wrażenie wywołuje lektura jej
wspomnień z pobytu w obozie koncentracyjnym w Auschwitz (1943-1944),
które zatytułowała „Z otchłani”. Pisarka napisała je podczas pobytu w
Częstochowie w latach 1944-45.
Dzieło i życie
We wrześniu 1942, Zofia Kossak-Szczucka z Wandą Krahelską powołała
Tymczasowy Komitet Pomocy Żydom, który przekształcono w Radę Pomocy
Żydom "Żegota". Za tę działalność Izrael uhonorował ją tytułem
„Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata”.
W 1947 roku została zmuszona
do opuszczenia Polski i 10 lat swojego życia spędziła w Wielkiej
Brytanii, gdzie pracowała ciężko na farmie. Przez komunistyczne władze
została pozbawiona obywatelstwa, a czytania jej książek zakazano. W
1958 roku wróciła do Polski, do Górek Wielkich na Śląsku Cieszyńskim,
gdzie mieszkała aż do śmierci.
Mówiono o niej, że jest trzecią z
wielkich autorów powieści historycznej. Dwaj pierwsi to Kraszewski i
Sienkiewicz. Do jej najpopularniejszych utworów należy cykl o dziejach
wypraw krzyżowych: „Krzyżowcy” (1935), „Król trędowaty” (1937), „Bez
oręża”(1937); powieści z historii Polski: „Złota wolność” (1928),
”Legnickie pole”(1930), ”Suknia Dejaniry”(1940); powieści biblijne m
in. „Przymierze” (1952); powieść wspomnieniowa „Pożoga” (1922),
poświęcona wydarzeniom na Wołyniu w latach 1917-1919, (po wojnie wydana
w drugim obiegu w 1985 r.); saga rodu Kossaków „Dziedzictwo”
(1956-1967); żywoty świętych „Szaleńcy Boży” (1929); opowieść
historyczna „Troja Północy” (1960) oraz utwory dla dzieci i młodzieży.<www.czestowchowa.pl>
poleca:
