Wystawa – “Beijing Opera – work in progress” B. Biała

Chińczycy żartobliwie nazywają projekt „jajkiem sadzonym”. W 2003 roku na placu budowy stały już trzy budynki w stanie surowym – środkowy okrągły, a dwa boczne w kształcie „pierogów”. To wszystko miało zostać przykryte żelazną kopułą, a całość w przyszłości ma otaczać woda. Podczas kolejnych wizyt w Pekinie Bogdan Konopka zafascynowany budowlą obserwował jak powstają łuki kopuły, a następnie całe sklepienie. Najbardziej intrygujące dla artysty okazało się stalowo-przezroczyste wnętrze konstrukcji. „Dopiero w tym momencie mogłem ocenić gigantyczne rozmiary tego projektu oraz szybkość, z jaką postępowała budowa. Przezroczysta tkanka kopuły nasuwała skojarzenia z wieżą Eiffla i tworzyła absolutnie fantastyczne formy graficzne” – wspomina Bogdan Konopka.

W przyszłości wnętrze kopuły zostanie wyłożone drewniana mozaiką i wizualne efekty znikną. Artysta zarejestrował zatem unikalny stan materii, coś, co stanowi w fotografii wartość samą w sobie. A przy tym owa rejestracja równa się artyzmowi – z wewnętrznego mroku gmachu rozświetlanego błyskiem żelaznych prętów czy też poświatą nieprzykrytego jeszcze fragmentu kopuły, Konopka wydobył kształty przepełnione siłą i tajemniczością.

Paul Andreu, francuski architekt, twórca projektu opery w Pekinie tak określił fotografie Konopki: „Bogdan Konopka nie fotografuje architektury, lecz przestrzeń, która w jego spojrzeniu staje się równie tajemnicza jak ciało. On nie fotografuje architektury, on wyzwala z niej życie i doniosłość”.

Fotografie pekińskiej opery są nowatorskim obrazem architektury współczesnej, ukazują jej graficzny aspekt – takich realizacji jeszcze w fotografii nie było. Jest to także nowy etap w twórczości Bogdana Konopki. Wystawa nosi tytuł “Beijing Opera – work in progress” – opera nie jest bowiem jeszcze ukończona.

Proces wznoszenia pekińskiej opery uwieczniali na kliszy niezliczeni fotograficy, ale tylko Bogdan Konopka stworzył zdjęcia tak zaskakujące ujęciem i tak sugestywne w swej formie, że nawet twórca projektu opery, właśnie Francuz Paul Andreu, w przypadku kilku zdjęć nie potrafił odgadnąć miejsca, z którego zostały wykonane.